Opgeschreven door: Inge en Jet

Op zaterdag 14 januari is de eerste bijeenkomst na de premiere en expositie.
Het evenement was zo'n succes dat er zich 8 nieuwe deelnemers hebben aangemeld: Kevin, Meike, Maloe, Tamara, Rosalien, Marco, Hennie en Roan. Ze zijn er allemaal. Van de oude garde zijn Andy, Cindy, Rutger, Maartje, Michel, Marijke, Mariëlle, Maaike, Karina Myrthe en Nathan er. Negentien deelnemers dus. Zo groot is de groep nog nooit geweest. 

Mijn trein heeft vertraging, wat niet echt een goede timing is met zoveel nieuwe jongeren op deze bijeenkomst. Gelukkig kan Jet de  jongeren opvangen totdat ik er ben.

Veel nieuwe gezichten; ik probeer iedereen even voor te stellen, maar ben in de tussentijd ook aan het bellen met Mariëlle (loopt ze mee of niet) en de moeder van Maartje belt dat ze vaststaan bij de P+R omdat heel veel mensen naar de Vakantiebeurs gaan. Roan zou eerst met de bus gaan, maar blijkt onverwacht toch mee te lopen, Karina laat op het laatste moment weten dat ze ook toch meeloopt. Uiteindelijk is de groep compleet.

Marco, een van de nieuwe jongeren, is erg open en vraagt vrijuit, onder andere wat er in het grote pak zit dat ik bij me heb. Het zijn de schilderijen van de expositie die sommige jongeren op de dag van de expositie niet mee naar huis konden nemen.  

In de workshopruimte is een flinke rij tafels neergezet om iedereen te kunnen laten zitten.

We beginnen met een kort voorstelrondje. Jet vraagt hoe iedereen de première heeft gevonden. Er komt weinig respons, alleen Maaike geeft aan dat ze het bijzonder vond dat er zoveel mensen waren: ‘bij het gesprekje naderhand keek ik de zaal in, en er moesten zelfs nog mensen staan.’

Jet vertelt dat het mogelijk is om in maart een rondrit in een limousine te maken. Er waren bonnen geregeld voor de première, maar dat bleek niet op die dag en op die route te kunnen. Waarschijnlijk kan het nu alsnog op 18 maart. Veel jongeren willen graag meerijden; er gaat een lijst rond waar ieder die wil zijn naam op kan schrijven.

Karina heeft ook nog iets leuks geregeld: ze heeft aan Hetty Kleinloog, de scriptschrijfster van Spangas gevraagd of de jongeren van Spraaksaam een keer kunnen figureren bij de opnamen. Hetty heefthet nagevraagd en het kan. De opnamen zijn waarschijnlijk ergens in mei, en de uitzending na de zomer. Karina heeft iedereen een mail gestuurd, en stelt voor om daarna samen wat te gaan eten. Wat een goed initiatief!

Doordat SpraakSaam steeds bekender wordt, ligt er een vraag vanuit omroep MIK om ‘verslaggevers’ vanuit Spraaksaam die jongeren met een beperking en werkgvers willen interviewen over werken met een beperking. Een paar jongeren willen er graag aan mee doen.
 
Iemand van Kentalis heeft gevraagd of de jongeren van SpraakSaam willen meedenken over een naam voor de mascotte die Kentalis wil gaan gebruiken. De mascotte komt als plaatje op folders, maar is er ook als knuffel om kleine kinderen gerust te stellen.  Er is een hele lijst met namen. Maar, zijn die namen ook goed te lezen, te onthouden en uit te spreken voor kinderen met ESM?
De naam Coco krijgt de meeste stemmen van SpraakSaam.   

Jet geef iedereen een DVD van SpraakSaam, de movie en een artikel uit VHZ over de première. In het doosje van de DVD zit een boekje waarin alle eiland-schilderijen en teksten staan. 

Niek Michel geeft 's middags een workshop ánimatie-filmpjes maken'. Hij komt om 12 uur binnen met de apparatuur, en ik probeer ik zoveel mogelijk dvd’s en tijdschriften in tassen te laten stoppen om de aandacht er weer bij te krijgen en te voorkomen dat dingen blijven liggen.

Niek vertelt over wat het betekent om een animatie ‘tot leven te  brengen’  en hij laat een aantal voorbeelden zien van hoe je een animatie kunt maken en wat je daarvoor allemaal kan gebruiken. Mensen, poppetjes, tekeningen, klei…  Er wordt enthousiast op de voorbeeld-filmpjes gereageerd. Ook de grootste animatie ooit komt nog op het doek.

Na de inleiding van Niek gaan de jongeren in groepjes zelf aan de slag met een proef. Ze krijgen een camera en een statief, ze bedenken een situatie, maken, pakken of zijn de spelers en maken foto's. In elke seconde van de animtie moeten ongeveer 6 foto's zitten. Voor een filmpje van een 10 seconden zijn 60 foto's nodig. Het is soms even zoeken naar een leuk idee, maar er wordt heel enthousiast gewerkt! Sigaretten, aanstekers, geknipte vormpjes, spiegels, krijt, klei, porseleinen en plastic beesten, water en mensen worden gebruikt; lampen worden ingezet voor een optimale verlichting. Een groepje maakt een promo-clip voor Coco, de mascotte van Kentalis.

Voor een aantal jongeren van de oude garde is het wennen dat ze niet in een groepje zitten met de jongeren die ze al kennen, maar met een of meer jongeren die er voor het eerst zijn. Nu ze elkaar steeds beter leren kennen is het verleidelijk elkaar op te zoeken en is de behoefte om de nieuwe deelnemers te leren kennen wat minder. Uiteindelijk schikken ze zich en werken ze gemotiveerd en vrolijk samen. Er wordt veel gelachen.

In de lunchpauze gaat een aantal jongeren naar MacDonalds. Anderen eten in de workshopruimte hun meegebrachte boterhammen op en praten met elkaar.

Na de pauze worden de animatiefilmpjes afgemaakt. Niek geeft adviezen. Als iedereen klaar is, bekijken we de filmpjes. Ze zijn leuk geworden! Te bekijken op deze website onder de knop: ESM-filmpjes.

De aanwezige jongeren zijn vrolijk en tevreden over hun filmpjes. Maar, aan het uitwisselen van ervaingen zijn we niet echt toegekomen. Dat is jammer, want veel jongeren geven aan dat ze dat wel graag willen.
Inge en Jet besluiten dat ze in de volgende bijeenkomst meer ruimte gaan inbouwen voor ervaringen.